روپیکسون به شکل قرص های خوراکی (کرستور) مصرف می شود. همچنین، شکل کپسولی این قرص (ازالور) نیز وجود دارد که به صورت خوراکی، با حل کردن محتویات آن در آب و از طریق یک لوله تغذیه، به مصرف می رسد. این دارو معمولا یک بار در روز با یا بدون غذا مصرف می شود. روپیکسون را باید به صورت روزانه در یک زمان مشخص مصرف کرد. مصرف کنندگان باید با دقت، از دستور العمل های نسخه پزشک پیروی کرده و در صورت متوجه نشدن از پزشک یا داروساز خود سوال کنند. روپیکسون را باید دقیقا به گونه و مقدار تجویز شده مصرف کرد.
پزشکان معمولا این دارو را با مقدار کم شروع کرده و به تدریج آن را افزایش می دهند. این افزایش معمولا، حداکثر یک مرتبه در هر 2 تا 4 هفته انجام می شود.
کپسول های روپیکسون را باید به صورت کامل، بلعیده و از خرد کردن یا جویدن آن ها اجتناب کرد. در صورت عدم توانایی بلعیدن کپسول، آن را باز کرده و به آرامی در یک قاشق چای خوری شیره سیب یا مواردی از این قبیل بریزید. کل این ترکیب را بدون جویدن میل کنید. ترکیب بدست آمده را نباید برای وعده های بعدی نگه داشت.
مقدار مصرف دارو به هدف تجویزی آن بستگی دارد که برخی از این موارد در پایین ذکر شده اند:
پیشگیری از حملات قلبی و سکته های مغزی:
مقدار مصرف معمول برای افراد بالغ 20 میلی گرم در روز است. گاهی اوقات امکان دارد مقادیر کمتری نیز تجویز شوند.
کلسترول بالا:
مقدار مصرف اولیه برای افراد بالغ و کودکان معمولا بین 5 تا 10 میلی گرم در روز است. در صورت نیاز، پزشک می تواند هر 4 هفته، مقدار دارو را تا 20 میلی گرم در روز افزایش دهد.