بروزی باشد به ندای اعتقاداتم و باورهایم ،

-تلاش در روشن نمایی و واقع گویی ،

– طعنه ای به کسی نباشد

-و خرده گیری احساسی نکنم،

-تملق و چاپلوسی انگیزه یا خروجی نوشته ام نباشد

– نفسانیت و خودخواهی هایم را کنترل کنم .

خلاصه ،

در نوشتنم وجدان وانصاف و اخلاق و مهر و آیین و آرمان ، تجلی کند . خیلی سخت شد ، سخت ولی ممکن .

-سیاست می خوانم و روزمرگی هایش را درک می کنم ، علاقه دارم ولی واقعاً هراسناکم ، اگر خیلی از مواقع بخواهم نظراتم را که با ملاکهای بالا، تطبیق داشته باشد ، بنویسم ، دوستان می رنجند  ناصحان قطعاً می گویند به مصلحت نبود ، عقلا هم می گویند ، مگر سرت درد می کنه ، برای خودت دشمن می تراشی .

هر طور که بنویسی ، کسی را ناخوشایند می کنی و دلگیر، بعد هم سریع حساس میشوند ، که فلانی ، سودایی در سر دارد و بلند سری می خواهد بکند ، سودایش بربائیم و بلند سری اش اصلاح .

و این اول مصیبت است و بیا ثابت کن ، به مقدسات قسم می خواستم به عقل و درک خودم ، امر به معروف و نهی از منکر کنم . و کیست که باور کند .

کار هم که بالا بگیرد ، فریاد رسان در دسترس نخواهند بود و مشترک های مورد نظر مشغول مکالمه هستند و حالا ، حالاها باید پشت خط بمانی .

-فرهنگ ، کار و مشغولیتم است .

–روزمرگی هایش ، دلهره ام ،

– سرعت تحولات آن و دغدغه ام

-دست اندرکاران ، کار نا بلدش معضل من ،

-صاحبان سرمایه اقتصادی و علاقه مند به فرهنگ ، آرزویم ،

-دیده شدن آثار ، تلاش من

-و سرانجام اثرگذاری اش دعای من ،

اما ، واقعاً سخت است و این سختی امیدوارم ممکن باشد .

فرهنگ ، هوای لازم حیات است و این نیاز حیاتی عجیب کالای بازار مکاره جاهلان شده است

و فرهیختگی ، شغل گشته

و فهم و شعور فرهنگی کمیاب .

بیائید رها کنم ، کمی دارد تند می شود و اثبات بی خطری ام مشکل .

-اخلاق نیاز من است و تلاش بزرگانم . هر چه قدر تلاش کنم ، کم است ولی قیمتی .

من خوش اخلاق احتیاجِ امروز دنیا و سرمایه فردای باقی است .

خوش اخلاقی سکّه رایج خطابه ها و وعظ ها ، تحلیل ها و اندرزها ی همگانی مان ، شده ، ولی دستخوش نوسانات اقتصادی و سیاسی ،

بدون تعارف اینجا اولین نفر هستم که به خود نهیب می زنم ، خوش اخلاق باش ، نه فقط لبخند ، که به خویش و دیگران مهربان باش .

-دین و پاکی نفس دلیل حضور من در این سرای خاکی است .

هراس از باختن و جا ماندن ،

 نقصان و خسران ، درگیری دائم من است .

یک کلام همیشه به خود می گویم : چاره ای نداری جز آنکه خدا دوست شوی و اگرطهارت روح را نیابی، بدبختی ، می فهمی بدبخت !!!!

خلاصه نوشتن را برای خود اجبار می کنم که تا وقتی نفسی می آید و می رود ،

زنده هم بمانم ،

زندگی یعنی اثر پذیرفتن و اثر گذاردن .

می خواهم زنده بمانم .

منبع

hotnews • دسته‌بندی نشده • 7 سال پیش • dahio.com • 146



دیدگاهتان را بنویسید